Bir Yudum Susuzluk

 Bu senenin başlarında. Ekim ayının başı Eylülün sonu falandı. Bir takvim yaptım kendime her gece çarpı atıyordum. Bu seneyi sabır senesi olarak da ilan etmiştim. Öyle de oldu. Bol bol sabır ve biraz da kozalak dolu bir sene oldu. Zordu gerçekten. Her gün sabırla zamanın geçmesini beklemek. Ha şu an da olan bir şey yok sadece zaman geçti ama geri dönüp baktığımda hiçbir gününü tekrar yaşamak istemediğim bir sene olduğu için en azından bildiğim bazı kötü günler geride kaldı. İşte o yaptığım takvimin 3 temmuz son günüydü. Tabi ilk yaptığım takvimi aşırı ümitliydim geleceğe dair. İleriki günlere baktığımda diyordum ki hele bir şu zaman gelsin çok güzel olacak her şey diyordum. İçim içime sığmıyordu bazen inancımdan. İnananlar kaybetti... Çok isterdim inananlar kazandı demeyi ama olmadı. Demek ki her ne kadar hayat seni bazı şeylere inanmaya ne kadar zorlasa da o inandığın şey olmak zorunda değil. Yaşanması gereken şey senin o inanca sahip olarak yaşamanmış. Matrix'te bir sahne vardı. ...

 Hayatta her şeyin bir karşılığı vardır bence. Bu karşılıkları kimi zaman apaçık bir şekilde görürüz kimi zamansa hiçbir karşılığı olmadığını düşünürüz. Benim bahsetmek istediğim konu ise kalp kırmanın karşılığı. Herkes çok basit kırıyor insanların kalbini. Gün geçtikçe bencillikler artıyor umursamazlıklar artıyor, manevi yönler köreldikçe köreliyor. Bir insanı harcamak çok kolay geliyor insanlara. Ne hissettiği ne düşündüğü umurunda olmadan paramparça edebiliyorlar karşıdaki insanın duygularını mutluluklarını. Maalesef çok üzücü hele ki karakterinizde ben gibi fazla düşünme fazla empati kurma gibi özellikleriniz varsa mahvediyor bu tarz durumlar insanı. Hem olayı yaşadığı için mahvediyor, hem kendine olan sevgini azaltıyor, hem farklı hissettiriyor falan filan bir sürü etkisi oluyor. Kırık bir kalp ise sonrasında buna karşılık bir adalet arayışına giriyor. Bir çok insan tertemiz duygularla yaklaştığı kişiler tarafından kırılmıştır ve bu kırılmanın bir karşılığı olsun istiyor insan...