Yakınlık

 Bu bir haftadır geceleri huzursuzum. Kötü rüyalar, kabuslar görüyorum veya görmüyorsam bile huzursuzca uyanıyorum gece. Bazen acayip bir korku oluyor içimde baze huzursuzluk. Bir haftadır ama sekmeden böyle oldu, bugün de olur belki orasını bilemiyorum. Ama rüyalarımdan ve sürekli etraftaki haberlerrden falan duyduğum, gördüğüm şeyler sonucunda bir şey farkettim ki ölüm beni korkutmuyor. Yani sonraki bir hayata gidecek olmak bana şöyle hissettiriyor. Sanki tanıdığım bir yere gideceğim. Hayatımın her anında belki debir nebze olsun ölümü hatırladığım için böyle hissediyorum. Günahlarım da çok ama günah işledikten sonra bazen kendimi Allah'a daha yakın hissediyorum. İçimde O'na karşı acayip bir sevgi büyüyor. Tabi bu günaha yönelmeye bir bahane olmamalı ama böyle hissediyorum bazen. O yakınlık da cidden içimdeki o boşluğuı dolduran bir yakınlık oluyor. Ona sarılıp onla yaşamak isterdim her zaman ama mümkün mü bilmem. Ölüm uzak hissettirmiyor bana kendini. Yaşadığım ve çözüme kavuşturamadığım bir çok şeyin cevabını net bir şekilde alacağım için de istiyorum o sonucu. Ama bu yakınlık zamansal olarak bir yakınlık hissi de değil. Sanki tanıdık bir şeymiş gibi. Ve en güzel yanı dediğim gibi bütün çıkmazların ve soru işaretlerinin biteceği bir yer olması. Ha hemen olamyacak belki ölümden sonrası da anında hop olmaz her şey bir yol vardır orada da gidilmesi gereken. Farklı farklı aşamalardan söz ediliyor ama sonuçta şu dünyanın insanlığının insanlığından kurtulmuş oluyorsun. Basit insan iradesinin bir diğeri üzerindeki geçiçi gücü bitiyor. Bu işte en güzel yanı.