Agresiflik

 Bu sıralar biraz agresifim. Bugün pek değilim ama diğer günler okulda özellikle gergin oluyorum. Dün biriyle kavga etmeye hazırdım. Tartışmak için konuştum çocuk kibar konuştu bir şey olmadı ama direkt dalmaya hazırdım beni deli etmişti. Gerginliğimin sebebi genel yalnızlık bence. Bu kalabalığın içinde yalnız kalmak kendini rahat hissedeceğin bir grubun insanların olmaması. Zaten okula zamanında da gitmek istemememin nedenlerinden birisi buydu. Yalnızlık ve anlaşılmamak zor. Ve üstüne bu sıralar anlaşıldığımı düşündüğüm insanlar yani yakınlarım tarafında da bir saygı eksikliği görüdğümü düşünmemeden kaynaklı ekstra gerginim. Belkki de fazla alıngan davranıyorum bilmyiorum ama saygı üzerine şimdi derinden yazamam defterime yazmıştım sıcağı sıcağına ama cidden saygı eksikliği hissediyorum bana karşı. Sanki rastgele birisiymişim gişbi davrannılıyorum gibi hissediyorum bazen. En sevmediğim şey olan takmamak sanki bana çok yapılıyor. Bu konuda birisine kırgınım ama o da bu durumu hiç takmıyor. Bu da beni üzüyor ve aynı zamanda sinirlendiriyor. Ama artık biraz daha acımsızım insanlara karşı. Okulda bir kız canımı sıktı geçenlerde ve kızı tak diye sildim. Normalde yapmayacağım şey ama zaten bu yeni neslin ergenliğine de sinir olduğum için uğraşamam dedim tak. Yani bir değişim var ama agresif bir değişim. Hayata ve insanlara karşı genel olarak sinirli bakıyorum sanırım. Düşüncesizlikler kabalıklar bencillikler ve hayatta istediğim ve olmayan şeyler beni hayattan cve insanlardan uzaklaştırıyor. Sürekli tekrar edicem bunu belki de kimsedenin kavgasına karışmadan huzurlu sessiz sakin bir hayat istiyorum. Belki bir çok farklı kavgada en önde gidecek gücüm vardı içimde ama zaman beni eğdi büktü karakterimi yyamulttu veya üstünü örttü o yüzden gücüm ve isteğim yok hiçbir kavgaya. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yakınlık

 Bu bir haftadır geceleri huzursuzum. Kötü rüyalar, kabuslar görüyorum veya görmüyorsam bile huzursuzca uyanıyorum gece. Bazen acayip bir korku oluyor içimde baze huzursuzluk. Bir haftadır ama sekmeden böyle oldu, bugün de olur belki orasını bilemiyorum. Ama rüyalarımdan ve sürekli etraftaki haberlerrden falan duyduğum, gördüğüm şeyler sonucunda bir şey farkettim ki ölüm beni korkutmuyor. Yani sonraki bir hayata gidecek olmak bana şöyle hissettiriyor. Sanki tanıdığım bir yere gideceğim. Hayatımın her anında belki debir nebze olsun ölümü hatırladığım için böyle hissediyorum. Günahlarım da çok ama günah işledikten sonra bazen kendimi Allah'a daha yakın hissediyorum. İçimde O'na karşı acayip bir sevgi büyüyor. Tabi bu günaha yönelmeye bir bahane olmamalı ama böyle hissediyorum bazen. O yakınlık da cidden içimdeki o boşluğuı dolduran bir yakınlık oluyor. Ona sarılıp onla yaşamak isterdim her zaman ama mümkün mü bilmem. Ölüm uzak hissettirmiyor bana kendini. Yaşadığım ve çözüme kavu...
Devamı

İsraf Olmuş Hayat

Neresinden nasıl yazacağımı bilmiyorum bunu. Hayatımın tamamen israf olduğunu düşünüyorum. Yani yaptığım hiçbir şey ki doğru düzgün hiçbir şey yapmadım. Hayata karşı insanlara karşı inancım yok oldu neredeyse. İnanmak zaten kendi içimizden gelen bir şey. Bir çok olayda da inanmaya yorduğumuz için inanıyoruz. Başka görmek isteyen insan başka görebiliyor. Ne biliyim. Bir sınavdan yüksek alan iki insan birisi inancına yorarken diğeri başka bir şeyi  neden gösterebilir. Ha Allah'a inancım var. Ona olan inanç olan bütün olayların arkasında onun olduğuna inanmak ve Allah da zaten olayları hep bir neden sonuç silsilesi içinde yaratıyor. Yani tabi ki her zaman böyle değil ama insan genelde hayatta ne ekerse onu biçiyor. Ne yaparsak onun karşılığını görüyoruz. Bu karşılıklar toplumdan ve zamandan zamana değişebiliyor. Bu durum böyle olunca ne yaparsam onun karşılığını yaşayacağım diye düşününce ben bir gelecek göremiyorum kendime. Bir çıkış yolu bulamıyorum. Yaşadığım hiçbir şeyin huzurlu b...
Devamı

Boşluk

 Gece başlarken geliyor. Bu neyin boşluğu bilmiyorum. Hani bir dişin çekilir onun yokluğunu hissedersin bir süre. Ama altıncı parmağının yokluğunu hissetmezsin. Bende giden ne var da bu boşluk kendini, kendi kendini vakumlayıp yeniden getiren bir delik gibi hissettiriyor. Eskilerden gelip gidenlerin yeri mi acaba. Bunca zaman geçti ama nasıl da her geçen gece artarcasina hissediyorum bu boşluğu. Azalan imanımın boşluğu mu acaba. Eski bir ayıciga sarılıp yatıyorum. Boşluğu dışardan onunla doldurmaya çalışıyorum. İyi de hissettiriyor aslında. Ama nedir bu böyle. Uykum da var aslında ama uyutmuyor. Canım sıkılıyor. Bir şey yapmak istiyorum ama hiçbir şey de yapmak istemiyorum. Bir coşasim geliyor içimden. Patlayacak bir volkan var sanki. Ama hayata inancımı yokladigimda geçmişim umursamaz sayfaları bana duruldu diyor. Söndürüyor kabaracak gibi olan inancımı. Sonra yine sıkıntı yine boşluk. Geçmişin sayfalarında dolaşıp duruyorum. Bazen gelecekten Bir umut yakalar gibi oluyorum ama çok...
Devamı