Bir İhtimal

 Bir ihtimal üzerine yaşamak mantıklı mıdır.  

Aslında hayatımız hep ihtimaller üzerine planlar kurarak ilerler. Hep değil ama genel olarak birçok alanda ihtimaller hayatı kaplar. Bir şey için çalışırken çabalarken kendi irademizin dışında da olabilecek birçok ihtimal vardır ve bunları düşünerek bazen göze alarak devam ederiz hayata. Peki bu istimal var olması ve olmaması durumu hayatı derinden, böyle temelden etkileyecek bir ihtimalse. Mesela gözün kapalı bir adım atıyorsun ve orada bir taban olduğu ihtimali ile ama yoksa düşeceksin varsa yoluna devam edeceksin. Böyle bir ihtimal varsa. Yerinde durmak yerine adım atmak adına, hayata tutunmak adına, yaşamak adına böyle bir ihtimali göze alarak yaşamak mantıklı mıdır. Bence mantıklı. Neden? Çünkü bu yerinde kalmanın yıllardır sürdüğünü ve seni erittiğini düşün. Hayatında sürekli aynı yerdesin ve eriyip gidiyorsun. Ve biliyorsun ki bu böyle devam edip gidecek. Kimse gelip de elinden tutmayacak. Erkeklerin beyaz atlı prensleri yoktur. O zaman ihtimaller üzerine yaşayarak, kendine can verecek bir ihtimale tutunarak, onun için yaşamak, onun için ilerlemek mantıklıdır. Diğer bir ihtimali yani hayal ettiğinin tersinin olması ihtimalini de düşünmemek gerekir. Bu hem şevkini hevesini kırar hem de üzerinde hayat bulduğun ihtimalinden seni koparır. Burada tabi ki her zaman canlı kanlı hevesli olmak zordur çünkü hayat tek düze ilerlemiyor her gün birçok farklı etkileşime giriyoruz ve bu bizi her yönden etkiliyor. Burada bence önemli olan iniş çıkışlar olsa da hedefe zamanla daha fazla odaklanmak ama hedefi düşünmek yerine ona iden yolu düşünmek. Ona zaman harcamak hayatta ilerleme kaydetmeyi sağlayacaktır. E hedefin gerçekleşirse can bulacaksındır, diğer ihtimali yazmaya dillendirmeye ise hiçbir zaman tenezzül dahi etme. Yolunda can bulursun belki.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yakınlık

 Bu bir haftadır geceleri huzursuzum. Kötü rüyalar, kabuslar görüyorum veya görmüyorsam bile huzursuzca uyanıyorum gece. Bazen acayip bir korku oluyor içimde baze huzursuzluk. Bir haftadır ama sekmeden böyle oldu, bugün de olur belki orasını bilemiyorum. Ama rüyalarımdan ve sürekli etraftaki haberlerrden falan duyduğum, gördüğüm şeyler sonucunda bir şey farkettim ki ölüm beni korkutmuyor. Yani sonraki bir hayata gidecek olmak bana şöyle hissettiriyor. Sanki tanıdığım bir yere gideceğim. Hayatımın her anında belki debir nebze olsun ölümü hatırladığım için böyle hissediyorum. Günahlarım da çok ama günah işledikten sonra bazen kendimi Allah'a daha yakın hissediyorum. İçimde O'na karşı acayip bir sevgi büyüyor. Tabi bu günaha yönelmeye bir bahane olmamalı ama böyle hissediyorum bazen. O yakınlık da cidden içimdeki o boşluğuı dolduran bir yakınlık oluyor. Ona sarılıp onla yaşamak isterdim her zaman ama mümkün mü bilmem. Ölüm uzak hissettirmiyor bana kendini. Yaşadığım ve çözüme kavu...
Devamı

İsraf Olmuş Hayat

Neresinden nasıl yazacağımı bilmiyorum bunu. Hayatımın tamamen israf olduğunu düşünüyorum. Yani yaptığım hiçbir şey ki doğru düzgün hiçbir şey yapmadım. Hayata karşı insanlara karşı inancım yok oldu neredeyse. İnanmak zaten kendi içimizden gelen bir şey. Bir çok olayda da inanmaya yorduğumuz için inanıyoruz. Başka görmek isteyen insan başka görebiliyor. Ne biliyim. Bir sınavdan yüksek alan iki insan birisi inancına yorarken diğeri başka bir şeyi  neden gösterebilir. Ha Allah'a inancım var. Ona olan inanç olan bütün olayların arkasında onun olduğuna inanmak ve Allah da zaten olayları hep bir neden sonuç silsilesi içinde yaratıyor. Yani tabi ki her zaman böyle değil ama insan genelde hayatta ne ekerse onu biçiyor. Ne yaparsak onun karşılığını görüyoruz. Bu karşılıklar toplumdan ve zamandan zamana değişebiliyor. Bu durum böyle olunca ne yaparsam onun karşılığını yaşayacağım diye düşününce ben bir gelecek göremiyorum kendime. Bir çıkış yolu bulamıyorum. Yaşadığım hiçbir şeyin huzurlu b...
Devamı

Boşluk

 Gece başlarken geliyor. Bu neyin boşluğu bilmiyorum. Hani bir dişin çekilir onun yokluğunu hissedersin bir süre. Ama altıncı parmağının yokluğunu hissetmezsin. Bende giden ne var da bu boşluk kendini, kendi kendini vakumlayıp yeniden getiren bir delik gibi hissettiriyor. Eskilerden gelip gidenlerin yeri mi acaba. Bunca zaman geçti ama nasıl da her geçen gece artarcasina hissediyorum bu boşluğu. Azalan imanımın boşluğu mu acaba. Eski bir ayıciga sarılıp yatıyorum. Boşluğu dışardan onunla doldurmaya çalışıyorum. İyi de hissettiriyor aslında. Ama nedir bu böyle. Uykum da var aslında ama uyutmuyor. Canım sıkılıyor. Bir şey yapmak istiyorum ama hiçbir şey de yapmak istemiyorum. Bir coşasim geliyor içimden. Patlayacak bir volkan var sanki. Ama hayata inancımı yokladigimda geçmişim umursamaz sayfaları bana duruldu diyor. Söndürüyor kabaracak gibi olan inancımı. Sonra yine sıkıntı yine boşluk. Geçmişin sayfalarında dolaşıp duruyorum. Bazen gelecekten Bir umut yakalar gibi oluyorum ama çok...
Devamı