Düşünceler

 Sıradan bir gün ama dönemin bitmesine çok az kaldı, iki hafta sonra dersler bitecek. Çok şükür. Zor başladı bu dönem ama gagzım vardı dönem başı sonradan kaybolsa da beni tuttu o iyi oldu. Şimdi bir konu hakkında rastgele bir şey yazayım. Hayır yazı yazmak üzerine yazayım. Hakikaten insanı baya rahatlatan bir şey bence duygu düşüncelerinin yazıya dökerek ifade etmek. Yazdığın fikirlerin duyguların kalıcı gibi olduğu için en doğru şekilde ifade etmeye etmeye çalışmak rahatlatıyor. Ama samimi olmak ggerek, birisi okursa ne der diye düşünememk veya kendini belklir bir kalıba sokmadan yazmak ggerek. 
İşte mesesla bir yazarın hayatını okuyup özenmiş ve sonra be nde öyleyim zart zurt diye kalemi alırsan eline samimiyetsiz eksik bir yazı olur. Tabi bunu kimse anlamaz zaten  insanlar samimiyetten çok populerliğe önem veriyor. Neye önem verdikeleri önemli değil zaten de genelde birisi bir şey diyor millet gaza geliyor aynı şeyi papağan gibi düşünemden söylüyorlar. Özenerek yazı yazmak da böyle bir şey bnelki de bu yüzden kendi benliğinden uzak samimiyetsiz yazılart toplumda daha çok sevilip yer tutabilir. Sadece yazı da değil herhangi bir içerik için bunu görebiliriz zaten birisi bir şey yapzapr geri kalan herkes onu tekrar eder ve birisi artık yeter diyene kadar herkes oınu sever. Aynı döngü kendinin sürekli tekrar eder. Bu tabi ki her konuda can sıkıcı değil ama toplum saçma şeylerde gasza gelince çok can sıokıcı oluyorç Bu kadar insan nasıl bu kadar akıldan uzak bir şeye inanabilir nasıl bunu doğru görebilir diyor insan ister istemez ama naparsın hayat böyleç İnsanlar böyle. İnsanlara ve yaptıklarına fazla takılamam kggerek ama ben duygusal bir kişilik bana yapılanlara çoık taklılıyorum Ufacık şeyler i bile günlerce düşünüyorum yoruyorum kafamı. Hal böyle olunca da ya kendimi suçkluyorum ya da toplumu genel olarak düşüncewsizlikle suçluyorum ama bu konuda da haklıyım baya bi. İnsanlar bencil ki hayatta ortaya çıkan birçok problemin kaynağında da bencillik olduğunu hesdaba katarsak basit bir insan ilişkisinde bencillik etmemeleri beklenemez. Herkesin bir dünya görüşü var ve dünyayı kensdi penceresinden görüyor. Başka insanları düşünürken empati yaparken dahi kendi penceresinin dışından bakamıyor bakmayı akıl edemiyor. Bu aslında bence zeka ve farkındalıkla doğrudan alakalı. Tamam çok zeki insanlar bencil olabilir o zekadan ayrı bir etiktir ama bence zeki bri insan fark edebilir başlarının neler düşlünebileceğini hissedebileceğini. Neyse yazdım bir şeyler rastgele konudan konuya atlama oldu belki biraz ama benim tarzım bu zaten. Bİr kişi bakıyor sanırım yazılara yorum yaazarsa çok sevinirim. Bir kişi de olsa birisinmin gelip okuyor olması değişik bir hissiyat güzel bir hissiyat veriyor. Yani yorum yazarsan mutlu olurum kimsen artık.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yakınlık

 Bu bir haftadır geceleri huzursuzum. Kötü rüyalar, kabuslar görüyorum veya görmüyorsam bile huzursuzca uyanıyorum gece. Bazen acayip bir korku oluyor içimde baze huzursuzluk. Bir haftadır ama sekmeden böyle oldu, bugün de olur belki orasını bilemiyorum. Ama rüyalarımdan ve sürekli etraftaki haberlerrden falan duyduğum, gördüğüm şeyler sonucunda bir şey farkettim ki ölüm beni korkutmuyor. Yani sonraki bir hayata gidecek olmak bana şöyle hissettiriyor. Sanki tanıdığım bir yere gideceğim. Hayatımın her anında belki debir nebze olsun ölümü hatırladığım için böyle hissediyorum. Günahlarım da çok ama günah işledikten sonra bazen kendimi Allah'a daha yakın hissediyorum. İçimde O'na karşı acayip bir sevgi büyüyor. Tabi bu günaha yönelmeye bir bahane olmamalı ama böyle hissediyorum bazen. O yakınlık da cidden içimdeki o boşluğuı dolduran bir yakınlık oluyor. Ona sarılıp onla yaşamak isterdim her zaman ama mümkün mü bilmem. Ölüm uzak hissettirmiyor bana kendini. Yaşadığım ve çözüme kavu...
Devamı

İsraf Olmuş Hayat

Neresinden nasıl yazacağımı bilmiyorum bunu. Hayatımın tamamen israf olduğunu düşünüyorum. Yani yaptığım hiçbir şey ki doğru düzgün hiçbir şey yapmadım. Hayata karşı insanlara karşı inancım yok oldu neredeyse. İnanmak zaten kendi içimizden gelen bir şey. Bir çok olayda da inanmaya yorduğumuz için inanıyoruz. Başka görmek isteyen insan başka görebiliyor. Ne biliyim. Bir sınavdan yüksek alan iki insan birisi inancına yorarken diğeri başka bir şeyi  neden gösterebilir. Ha Allah'a inancım var. Ona olan inanç olan bütün olayların arkasında onun olduğuna inanmak ve Allah da zaten olayları hep bir neden sonuç silsilesi içinde yaratıyor. Yani tabi ki her zaman böyle değil ama insan genelde hayatta ne ekerse onu biçiyor. Ne yaparsak onun karşılığını görüyoruz. Bu karşılıklar toplumdan ve zamandan zamana değişebiliyor. Bu durum böyle olunca ne yaparsam onun karşılığını yaşayacağım diye düşününce ben bir gelecek göremiyorum kendime. Bir çıkış yolu bulamıyorum. Yaşadığım hiçbir şeyin huzurlu b...
Devamı

Boşluk

 Gece başlarken geliyor. Bu neyin boşluğu bilmiyorum. Hani bir dişin çekilir onun yokluğunu hissedersin bir süre. Ama altıncı parmağının yokluğunu hissetmezsin. Bende giden ne var da bu boşluk kendini, kendi kendini vakumlayıp yeniden getiren bir delik gibi hissettiriyor. Eskilerden gelip gidenlerin yeri mi acaba. Bunca zaman geçti ama nasıl da her geçen gece artarcasina hissediyorum bu boşluğu. Azalan imanımın boşluğu mu acaba. Eski bir ayıciga sarılıp yatıyorum. Boşluğu dışardan onunla doldurmaya çalışıyorum. İyi de hissettiriyor aslında. Ama nedir bu böyle. Uykum da var aslında ama uyutmuyor. Canım sıkılıyor. Bir şey yapmak istiyorum ama hiçbir şey de yapmak istemiyorum. Bir coşasim geliyor içimden. Patlayacak bir volkan var sanki. Ama hayata inancımı yokladigimda geçmişim umursamaz sayfaları bana duruldu diyor. Söndürüyor kabaracak gibi olan inancımı. Sonra yine sıkıntı yine boşluk. Geçmişin sayfalarında dolaşıp duruyorum. Bazen gelecekten Bir umut yakalar gibi oluyorum ama çok...
Devamı